Rok magicznego myślenia

hollyday

Podstawowym wątkiem dramatycznym Roku magicznego myślenia jest specyficzna walka, jaką skłonna do kontrolowania siebie i innych psychika bohaterki toczy z rzeczywistością, nie przyjmując do końca nieodwracalności faktów, z którymi ma do czynienia.
"Życie zmienia się szybko. Życie zmienia się w jednej chwili. Siadasz do kolacji i życie takie, jakie znasz, kończy się. Pozostaje kwestia żalu nad sobą" - zapisuje autorka/bohaterka w pierwszych dniach po nagłej śmierci męża i szoku septycznym swojej córki. Niezwykła, udramatyzowana relacja z wydarzeń, jakie stały się doświadczeniem amerykańskiej scenarzystki i pisarki w wykonaniu Ewy Błaszczyk.

Polska prapremiera spektaklu odbyła się 14 listopada 2008 roku na Małej scenie Teatru Studio w Warszawie.



Galeria:

zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia
zdjęcie ze spektaklu Rok magicznego myślenia

Fragmenty spektaklu:




Recenzje

Jacek Wakar

Ewa Błaszczyk znalazła w sztuce "Rok magicznego myślenia" amerykańskiej pisarki Joan Didion zapis doświadczenia podobnego do tego, które stało się jej udziałem. Didion w krótkim czasie straciła męża i musiała zmierzyć się z chorobą córki. W pamiętniku, a potem w opartym na nim dramacie, zdała z tego relację. Przedstawienie Błaszczyk utrzymane jest w krańcowo surowej formie. Jest tak intymne, jak pozwala na to scena teatralna. Aktorka prowadzi swą opowieść rzeczowo, nie pozwala sobie na łzy, nie zależy jej na wywołaniu współczucia. A jednak historia Didion i Błaszczyk wyklucza obojętność. Oto kobieta, która w jednej chwili traci całe dotychczasowe życie i zostaje zmuszona do walki. Ból zostaje przekuty w energię. Rzadko teatr jest tak blisko życia.