Tabu

Tuż po ukazaniu się książki w 1965 roku autor tak o niej mówił: "Idzie mi o ukazanie pewnych czynników nadrzędnych, których przyjęcie stawia człowieka wobec systemu zakazów sugerujących wyrzeczenie. W tym sensie, jako sugestia wyrzeczeń, dałaby się funkcja religii i ideologii sprowadzić do wspólnego mianownika: obie konfrontują człowieka z jakimiś formami tabu. Tabu jest różne w różnych epokach, ale zawsze sugeruje wyrzeczenie. Sugeruje, bo prawdziwe motywy tego wyrzeczenia nie są wcale tak przejrzyste..." Trzy opowieści, które składają się na książkę Jacka Bocheńskiego, nie rozwiewają niepewności wobec motywów przyjmowania wyrzeczeń, czyli przestrzegania magicznej nienaruszalności grzesznej tajemnicy tabu. Dotyczą sytuacji, w której tabu zostaje złamane i przekroczone. Mniszka, opuszczająca w czasach Świętej Inkwizycji klasztor, aby zakosztować ziemskiej miłości; zakochana w komuniście Hiszpanka lojalna wobec generała Franco; współczesna kobieta oszukana przez żonatego mężczyznę - opowiadają o miłości, grzechu, nie zaspokojonej żądzy poznania niewiadomego, o słabości i namiętności. Nie są to monologi wewnętrzne; każda z bohaterek dokonuje publicznej spowiedzi, próbując nazwać i opisać to, co się z nią działo podczas przekraczania kręgu zakazów. Telewizyjne "Tabu" jest trzyczęściowym monodramem Ewy Błaszczyk, wcielającej się w postacie kobiet o rozmaitym usposobieniu i temperamencie. Wszystkie noszą to samo imię, Dolores, w którym zawiera się "dolor", ból istnienia. Historia ich życia jakby ta sama.



Galeria:

zdjęcie ze spektaklu tabu
zdjęcie ze spektaklu tabu
zdjęcie ze spektaklu tabu
zdjęcie ze spektaklu tabu
zdjęcie ze spektaklu tabu
zdjęcie ze spektaklu tabu
zdjęcie ze spektaklu tabu
zdjęcie ze spektaklu tabu

Fragmenty spektaklu: