Umrzeć ze śmiechu

Bohaterkami sztuki są dwie kobiety, zamknięte w morderstwo, Emilia jest psychologiem, udającym złodziejkę. Konfrontacja tych dwu osobowości, życiorysów i charakterów stanowi trzon fabuły spektaklu. Emilia to synonim polskiej "normalności". Spółdzielcze mieszkanie, telewizor, maluch, mąż, dwoje dzieci, pensja ledwie starczająca do pierwszego - oto jej świat. Naprzeciw niego Zuzanna - ekskluzywne hotele, drogie kosmetyki, modne ciuchy i papierosy, luksusowe alkohole i restauracje, zachodni samochód w kolorze stepowej zieleni. Antagonistyczne hierarchie wartości, przeciwstawny stosunek do życia. Racje inteligentki z awansu społecznego kontra racje córy Koryntu i dyplomaty. Dykusje o sensie życia, jak należy postępować, czym się kierować, do czego dążyć. Co to znaczy uczciwość, miłość, wierność? Która z kobiet jest bliżej prawdy? Czy ta "czysta" i wierna mężowi, czy kupcząca swoim ciałem? A może ta pierwsza wcale nie jest taka czysta, a ta druga taka zbrukana...?




Fragmenty spektaklu: